5 października w naszej szkole na chwilę ucichł codzienny gwar. Zamiast zwyczajnego szkolnego dnia pojawiła się cisza i tajemnica.
Tego dnia odbyła się szkolna edycja Narodowego Czytania 2026. W tym roku bohaterem ogólnopolskiej akcji są „Dziady” cz. II Adama Mickiewicza – utwór, który od dwóch stuleci niezmiennie fascynuje swoją tajemniczością, niezwykłym klimatem i pytaniami o ludzkie życie.
Nasze spotkanie rozpoczęła Pani Dyrektor, odczytując fragment „Poema”. Już pierwsze słowa wprowadziły słuchaczy w atmosferę pogranicza dwóch światów. Następnie uczennice klas VII i VIII zabrały nas do kaplicy, w której rozpoczyna się niezwykły obrzęd.
Była noc. Zapadła cisza. Pojawił się Guślarz, a wraz z nim duchy, które przybywały ze świata zmarłych, aby opowiedzieć o swoim ziemskim życiu.
Najpierw pojawili się Józio i Rózia – niewinne dzieci, które nie zaznały na ziemi cierpienia. Potem Zły Pan, którego historia przypomniała, że za krzywdę wyrządzoną drugiemu człowiekowi nie można po prostu uciec od odpowiedzialności. Wreszcie pojawiła się Zosia, zawieszona pomiędzy światem żywych i umarłych, niezdolna do prawdziwej bliskości i miłości.
Każda z tych historii była inna. Każda niosła inną przestrogę. Wszystkie jednak prowadziły do pytań, które brzmią zaskakująco współcześnie.
Czy jesteśmy dla siebie dobrzy?Czy potrafimy pomagać?Czy umiemy przepraszać?Czy dostrzegamy człowieka obok?Czy bierzemy odpowiedzialność za własne wybory?
Mickiewicz pisał o duchach, ale tak naprawdę mówił o ludziach – ich pragnieniach, błędach, samotności, cierpieniu i potrzebie miłości. I właśnie dlatego jego słowa, mimo upływu ponad dwustu lat, nadal potrafią poruszać.
Szkolne Narodowe Czytanie było nie tylko spotkaniem z wielką polską literaturą. Było również próbą zatrzymania się na chwilę i wsłuchania w słowa, które stawiają ważne pytania o nas samych.
Bo choć zmienił się świat, nie zmieniło się to, co najważniejsze – potrzeba bliskości, dobra, odpowiedzialności i drugiego człowieka.
Dziękujemy Pani Dyrektor, Pani Wicedyrektor, uczniom, nauczycielom oraz wszystkim, którzy pomogli przygotować tegoroczne Narodowe Czytanie.
Mamy nadzieję, że tego dnia „Dziady” nie były jedynie szkolną lekturą. Że na chwilę naprawdę otworzyły drzwi do innego świata – świata ciszy, tajemnicy i pytań, na które każdy z nas musi odpowiedzieć sam.